مررت على ابيات آل محمد * فلم ارها امثالها يوم حُلَّت فلا يبعد اللَّه الديار و اهلها * و ان اصبحت منهم برغمى تخلت الا انَّ قتلى الطف من آل هاشم * أذلت رقاب المسلمين فذلّت « 1 » بر خانه‌هاى خاندان محمد ( ص ) گذر كردم و آنها را همانند روزى كه از آنجا كوچيدم نيافتم . خداوند سرزمين [ غم ] را از اهل آن دور مكناد ، گرچه به رغم ميل من [ اين جدايى در اينجا اتفاق افتاده است ] تهى گشته است . آگاه باشيد كه كشتگان خاندان هاشم ، مسلمانان را خوار ساخت ، پس خوار گشتند . نيز گفته است : تبيت سكارا من امية نُوَّماً * و بالطف قتلى ما ينام حميمها و ما افسد الاسلام الا عصابة * تأمّرنوكاها فدام نعيمها فصارت قناة الدين فى كف ظالم * اذا اعوجّ منها جانب لا يقيمها « 2 » خاندان اميه شب‌ها را مست مىخوابند ، در حالى كه بستگان كشتگان كربلا شب خواب ندارند . اسلام را تباه نكرد ، مگر جماعتى كه كودنهاشان به زور حكم راندند و خوش گذراندند . آنگاه نيزه دين در دست ستمگرى افتاد كه هرگاه سويى از آن كج مىشود ، راستش نمىكند . 2 - نينوا ياقوت حموى گويد : « و در سواد كوفه ناحيه‌اى است كه به آن نينوى گفته مىشود ؛ و كربلا كه حسين بن على ( ع ) در آنجا كشته شد ، بخشى از آن است . » « 3 »

--> ( 1 ) - اين ابيات و ابيات ديگر به سليمان بن قته نسبت داده شده است . ر . ك : بحار الانوار ، ج 45 ، ص 244 . ( 2 ) - ر . ك : معجم البلدان ، ج 4 ، ص 35 - 36 . ( 3 ) - همان ، ج 5 ، ص 239 .